Onderstaand fragment komt uit het voorwoord van ARBITRAIR van Rob Stravers

Alle aandacht gaat deze dagen uit naar geweld op het voetbalveld. Het lijkt mij goed om die grens flink te verruimen. Vooral als we het slotwoord van Michael van Praag afgelopen zondag ook op ons, bridgers, laten inwerken:

Je moet ook kunnen winnen én verliezen.’

En dat geldt zeker niet alleen voor voetbal maar voor élk spelletje en sport, dus ook voor bridge. Wie niet tegen zijn of haar verlies kan, moet niet aan het spel deelnemen!

Ik heb ook begrepen dat nu opeens heel actief wordt gezocht naar regels die herhaling van dit geweld moeten voorkomen. Ik ben zo vrij een groot vraagteken te plaatsen bij het nut van deze zoektocht. Naar mijn overtuiging sluiten we namelijk vanaf nu herhaling uit als we allemaal, besturen, omstanders en teamleden, onze verantwoordelijkheid (durven) nemen. Als we fysiek en verbaal geweld direct duidelijk afwijzen, en zo nodig actief ingrijpen, geven we zinloos geweld geen enkele kans.

Ook aan de bridgetafel. Want als een speler zich grof opstelt naar een tafelgenoot of arbiter, zal dat onmiddellijk stoppen als de drie tafelgenoten die houding meteen duidelijk afwijzen.

Natuurlijk hoef je het niet met een speler of arbiter eens te zijn, en natuurlijk mag je dat dan aangeven. Maar net zo natuurlijk is het dat je jouw mening dan op hoffelijke wijze kenbaar maakt. Krijg je dan naar jouw mening geen of onvoldoende gehoor, dan kun je net zo hoffelijk aangeven dat je je dan zal richten tot het bestuur of de protestcommissie. Extra voordeel daarvan is, dat je je gesprekspartner niet afleidt met de vorm van jouw betoog, en deze juist dwingt zich te richten op de inhoud.

Fijne clubavond!

Janus